G. Koreli ünlü yönetmen Park Chan-wook'un 2005 yapımı
"Öç" üçlemesinin sonuncusu. Eylül 2005'te 62. Venedik Film Festivalinde Altın Ayı'yı alamasa da "Geleceğin Sineması", "Genç Aslan" ve "En Yenilikçi Film" ödüllerini almış. Film her yönüyle görsel bir ziyafet. Her karesinde hemen hemen görsel bir sürpriz var. Kore sinemasında insan ruhunun deriniklerindeki karanlık ögeleri öne çıkaran hikayeler zaman zaman ortaya çıkar; bu karanlık ögelerin evrenselliğiyle izleyici yüzleşir. Geum-ja karakteri 13 yıl süren öç alma serüvenin sonuna geldiğinde kuvvetini kaybeder ya da öyle görür, ve doğrudan kendi eliyle öç almaktan vazgeçer. (Filmin sonu Hristiyan ahlakı taraftarları için tatminkar olmasa gerek. Filmi gereksiz yere karanlık ve öç almanın modern toplumlarda yeri olmadığını düşünenler bir ay kadar önceki
İtalya'daki olayı ve idam cezasının yeniden konması önündeki halk tepkisini hatırlasınlar.)
Baş roldeki Lee Young-Ae, Japonya'da Daejanggeum dizisindeki iyi kalpli Changum karakteriyle ünlü. Lee Young-Ae'nin herhalde özdeşleştirilmekten sıkıldığı melek yüzlü karakteri, Geum-ja'nın hapisteki yalancı iyilikseverlikle dolu günlerinde görüyoruz. Öç alma peşindeki gerçek yüzünüyse filmin devamında. Daejanggeum'daki klişe mimikleri ve dialoglarından sonra bu filmde Lee Young-Ae gerçek oyunculuğunu ortaya çıkarmayı başarmış. Son sahnelerde Geum-ja'nın içindeki çelişkiler ustaca yüzünde okunuyor. Lee Young-Ae'nin oyunculuğunu işlediği için yönetmeni de kutlamak gerek.
Filmin genel havası ve ifadesindeki yaratıcılığı görmek isteyenler için Korece orijinal web sitesini tavsiye ederim.