Bu yıl belirli ve bizlere söylenen ana bir tema yoktu. Ama daha fazla kalabalık vardı, kızlar çoğunluktaydı. Lezbiyen temalı filmler de geçen yıllara göre fazlaydı. Organizasyon olarak daha iyi olduğunu söyleyemem. Amatörlük bağışlanabilir, ama amatörlük ruhunun getirdiği heyecan ve doğallık yoktu. Çok ciddi bir paneli açmak zorundalarmış gibi bir özelliği olamayan takdim konuşmaları. Hele katagana ile yazılmış gibi kulağa gelen İngilizce konuşmalar...
Bunlara rağmen yılda bir defa değişik ülkelerden benzer sorunları farklı açilardan gözler önüne seren renkli filmlerle dolu bir üç gündü.(..)
"Arisan" (Nia diNata, Endonezya, http://arisan.kalyanashira.com) Jakarta'da çok üst düzey insanları arasında geçmesi nedeniyle gerçeklik duygusunu kaybediyor. Buna rağmen tatlı bir "kendini bulma, dolaptan dışrı çıkma" komedisi. "Touch of Pink" (Ian İbal Rashid, Kanada, İngiltere) daha derinlere inan ve duyguların değişimlerine de bakan günümüzden bir film, tabii mutlu son. "Big Eden" (Thomas Bezucha, ABD) festivalin en derin filmlerindendi. Montanana'da harika manzaralar ve ışıın derin tonları kullanılarak yapılmıs. Keşke gerçekte tüm kasabalılar bu kadar açık fikirli olsa! "Bear Cub" (Miguel Albaladejo, İspanya)2 chomeden ayi-ayıcık kalabalığını Spiral'a çekmeyi başardı. "Güzel" sahneleri olan filmde aile bağları ana tema. İspanyol filmlerinden beklenmeyen gerçekçilik ve ayakları yere basan bir anlatımla işlenmiş. "Misterious Skin" (Gregg Araki, ABD)cocukluktaki cinsel istismarın genclikteki etkileri. Sorunların derinlemesine incelenmesinden kaçınılmamış. "Cowboys and Angels" (David Glesson, İrlanda) daha çok büyük kente gelen delikanlının kimlik arayısı üzerine. Cinsel kimlik arayışına fazla yer olmayan, uyuşturucu problemlerinin ön plana çıkarıldığı filmde cinsel kimlikle sınırlanmamış arkadaşlıklar gıpta edılerek yüceltiliyor. "Tying the Knot" (Jim de Steve, ABD)evlenememe ve miras bırakamama üzerine Amerika odaklı bir dökümanter film. Sonuçta demek istediği Amerikadaki geri kafalılar yüzünden birbirini seven çiftlere ayrımcılık yapıldıgı ve cok acı çekildiği.
Spiral'dan cıkarken bir yıl sonra yine aynı coşkunun yaşanacağını düşündük. Tatlı bir hüzun kaldı geriye, her sene olduğu gibi.
